Düşünce gücü insanların yaşamında çok önemli bir yer tutar. Düşünce ile bir takım olayların yönlendirildiği hatta ve hatta bazı objelerin bile hareket ettirildiği söylenir. Bir çok zaman insanlar düşünce gücü
ile ilgili merak duymuşlardır. Bununla ilgili yazılar, araştırmalar ve filmler çekmişlerdir. Peki bir düşünce nasıl görselleştirilebilir? Günümüzde iletişimin yalnızca yüzde 10’u konuşma ile sağlanıyor. Yüzde
90’lık kısmı ise resimler, el-kol hareketleri ve yüz ifadeleri gibi vücut dili ile yapılıyor.
Çinliler şöyle der : “Bir resim binlerce sözcüğe bedeldir.” Çocukların içlerinde yaşadıkları dünyaya açılan kapılar yaptıkları resimlerle belirmektedir. Çocuklar daha konuşmayı öğrenmeden oyun oynama
istekleriyle resimle tanışmaktadırlar. Yaptıkları resim ya da karalamalar onlar için farklı bir deneyim olurken, ebeveynlerinin bunlara gösterdiği tepkiler çocukları mutlu etmektedir. Çocukların duydukları
bu mutluluk hissi de onları resim yapmaya teşvik etmektedir. Resimle ifade değişik yaş grupları arasında farklılıklar göstermektedir. 1-4 yaş arasında çocukların yaptığı resimler oyun amaçlı olmakta, 4-7 yaş
arasında canlandırmak istedikleri nesne veya kavramla ilişkilendirmektedirler. 7-9 yaş arasında gerçekçilik ve içinde bulunulan mekan resimlerde ortaya çıkmaktadır. 9-12 yaş arasında kız ve erkek çocukların
resimlerinde farklılıklar ortaya çıkmaktadır. Kız çocuklar elbise, bebek, oyuncak resimleri çizerken, erkek çocuklar araba, gemi, motorsiklet gibi resimler çizmektedir. 12-14 yaş aralığında ise artık
resimlerde gerçekçiliğe ve boyutlara hatta renklere de dikkat edilmektedir.
Çocukluktan başlayan düşünceleri görselleştirme ilerleyen zamanlarda insanları meslekleriyle ilgili yönlendirir. Örneğin sanata çok yatkın olan bir çocuk ressam, mimar ya da stilist olabilir. Herhangi
bir düşünce üzerinde uzun uzun düşünüp onu fikirleştirmek ve bu düşünceyi görselleştirmenin en kolay yolu zihin gözüyle bakıp sanki gerçekmiş gibi onu görmektir. Yalnızca bakıldığında çıplak gözlerle
dış dünyada var olan şeyler görünür. Zihinde yaratılan her resim umut edilen şeylerin kendisi ve görülemeyen şeylerin göstergesidir. Hayal gücüyle düşünülen her şey, fikirler, düşünceler gerçektir. Eğer hayal
dünyasındaki bu düşüncelere sadık kalınırsa gerçek dünyada mutlaka bir yerde insanın karşısına deneyim ve olaylar olarak çıkacaktır. Mesela mimarlar bir bina yapmak istediklerinde önce bu binayı hayal
dünyalarında gözlerinin önüne getirirler. Binayı tamamlanmış gibi düşünürler. İsterse güzel, isterse çirkin, isterse kulübe, isterse gökdelen düşünür ve tasarlar. Ve en sonunda mimar işi yapacak olan kişi ve
işçilerle gerekli malzemeleri bir araya getirerek kafasındaki modele uyan bir bina inşa ederler. İçinde yaşadığımız dünyada bir düşüncenin zihin yoluyla görselleştirilmesi ve bunun somut olarak da
görselleştirilmesine en güzel örnek bu olabilir.